Vrijdag 27 maart.
We hebben allemaal redelijk geslapen. We waren allemaal kapot en uit het veld geslagen. Toen ik 's morgen opbelde om af te spreken met Remy voor de hals echo kreeg ik toch een vrij rustige mam aan de lijn en kreeg ik gelijk te horen dat mijn vader na zijn ziekehuisbezoek hierheen wilde komen. Dat heeft die in weken niet meer gedaan. Dus maar weer Roy opgebeld en het hem gezegd want anders had Roy misschien wel langer doorgewerkt en dat was dus ook zo.
Met Remy gelachen. Hij was op van de zenuwen en wist niet wat hem te wachten stond. We hebben het hem al drie keer verteld maar meneer is net als ik. Eerst zelf meegemaakt hebben. Hij had nog niet gegeten en gedronken toen die bij mij kwam en dat heb ik dus gelijk maar even de kop ingedrukt en hem laten eten.
In de wachtkamer was het druk en warm maar dat zijn we inmiddels gewend en het is vlak naast de MRI dus het is nog gehorig ook. Toen die aan de beurt was maar gevraagd of ik erbij mocht blijven want hij was toch te zenuwachtig. De dokter liet al doorschemeren dat alles goed was en dus konden we opgelucht ademhalen voor eventjes.
Om tien voor 1 stond pap al voor de deur en die heeft heerlijk met Roy tv gekeken en gekeuveld en ik heb ondertussen mijn ding gedaan. Toen we aan het eind van de middag boven zaten ging de telefoon. Of we toch alsjeblieft de spuit willen komen zetten want hij wilde het geeneens. Oke.
's Avonds daar heen en pap nam Roy gelijk mee naar boven. Jong Oranje voetbalde en dat was kaassie natuurlijk. Ondertussen zat ik met mam beneden en die brak toen. Ze kon er maar niet bij dat pap zo rustig was en wat ze zonder hem moest. Helaas kon ik daar geen antwoord op geven. Daarna kwam Remy thuis en hebben we nog een tijdje gepraat.
Zaterdag 28 maart
Vandaag is pap hierheen gekomen om lekker met Roy voetbal te kijken. Nederland Schotland. Alleen was het niet spannend genoeg. Ik heb boven lekker zitten hobbien. Daar had ik 's middags de spullen voor gehaald in Rijswijk. Lekker met Jack en Danique gestruind over de creabeurs.
Zonder 29 maart
Ik heb ze vandaag een beetje uit eigen belang hierheen gehaald. Dan kon ik vanmiddag gewoon scrappen. Waarom???? Omdat de grote cybercrop er weer was en dan wil ik wel meedoen al is het maar een klein beetje. Dus dan ook maar gelijk mee eten en dat kwam mam wel goed uit. Ze wilde even het huis uit.
Dus na de brunch ben ik nog maar even naar boven gegaan en heb wat gescrapt maar kreeg het lang niet af. Er ging dus vanalles mee naar beneden om daar verder te gaan. Mam en pap waren er inmiddels en mam zat bij mij aan de tafel. Ik had er even aan het scrappen, maar dat hield ze snel voor gezien. Nadat ook Roy beneden was gekomen was het bal. Roy en ma hadden een pact gesloten om mij te plagen. Zo kwamen ze erachter dat het zaagje toch wel scherp was en met een klein knijpertje kan je toch wel leuke dingen doen. Zo kan je hem leuk aan je oor hangen. Alleen vond mam het toch wel pijn doen.
De LO had ik nog op tijd geplaatst en tussendoor ook nog gegeten. Daarna had ma het wel gezien en pa het niet veel later ook. En kunnen we ons nu geestelijk voorbereiden op morgen. Dan moet hij naar de cardioloog.
maandag 30 maart 2009
zondag 29 maart 2009
Project 12 en 13: Cybercrop SA forum 29 maart 2009
3. maak gebruik van minimaal 4 squares
4. maak een sketch van Becky Higgins (http://www.kiwiscraps.com/tms/sketches.htm)
5. Maak een spread
7. Maak gebruik van dessinpapier wat je vroeger hebt gekocht, maar nu niet meer zou gebruiken
8. Maak een paperpiecing en gebruik deze op je LO
11. Scheur iets op je LO
13. maak gebruik van eyelets
18. gebruik lint en fiber
19. Maak gebruik van een verborgen journaling
20. Gebruik een tag of meerdere tags op je Lo
24. Maak gebruik van iets metaals
28. Maak gebruik van fotohoekjes
31. Zet bloemen vast met eyelets
32. Gebruik een diaraampje
36. Maak een strikje op je LO
37. Maak je journaling in strookjes die je vastzet met brads en nietjes
42. Mat een foto dubbel
43. Maak gebruik van phototurns
45. Gebruik woordstickers op je LO
50. Maak iets in je LO met 3-D-effect.
24. Maak gebruik van iets metaals
28. Maak gebruik van fotohoekjes
31. Zet bloemen vast met eyelets
32. Gebruik een diaraampje
36. Maak een strikje op je LO
37. Maak je journaling in strookjes die je vastzet met brads en nietjes
42. Mat een foto dubbel
43. Maak gebruik van phototurns
45. Gebruik woordstickers op je LO
50. Maak iets in je LO met 3-D-effect.
zaterdag 28 maart 2009
Dank jullie wel
Voor alle lieve berichtjes en telefoontjes en het medeleven.
Pap leest mee en het doet hem goed om het te zien en te lezen. Mam wil het liefst maar wegkruipen en even niemand spreken wat ik heel goed kan begrijpen. En wij, wij steunen waar we kunnen, al ben ik nog verdoofd van alles wat er is gebeurd.
Het meeste informatie zal ik dan ook hier blijven neerzetten. Vooral ook voor mezelf om het op een rijtje te houden en ten tweede omdat het als een informatiebron wordt gebruikt door Remy omdat hij het vaak niet goed kan verwoorden.
Pap leest mee en het doet hem goed om het te zien en te lezen. Mam wil het liefst maar wegkruipen en even niemand spreken wat ik heel goed kan begrijpen. En wij, wij steunen waar we kunnen, al ben ik nog verdoofd van alles wat er is gebeurd.
Het meeste informatie zal ik dan ook hier blijven neerzetten. Vooral ook voor mezelf om het op een rijtje te houden en ten tweede omdat het als een informatiebron wordt gebruikt door Remy omdat hij het vaak niet goed kan verwoorden.
donderdag 26 maart 2009
Helemaal mis
Vanmiddag waren we dus netjes om even voor drie uur in het ziekenhuis en toen waren pa en ma al naar de cardiologie afdeling voor de hartecho en het kastje voor de 24 uurs controle. Mam kwam halverwege even naar boven want om nu een half uur daar te wachten had ze geen zin in. Dus zijn we maar even naar beneden gegaan en hebben we wat gedronken en ma en Roy natuurlijk maar even wat gerookt. Ook ma had geen idee wat er nu allemaal ging gebeuren en wat er was gezegd. Van pap wisten we wel inmiddels dat de arts een gesprek wilde met ons voordat pap wegging.
Toen we pap op gingen halen was pap al klaar en die was ons zoeken en dus liepen we ons mis, maar ik had wel een bekende van ons gevonden en die was mee gegaan naar de kamer waar pap lag. Daar nog even wat gekletst en ook nog een beetje lol gemaakt. Ook hebben we de tas ingepakt nadat de arts het oke had gegeven en nog was er geen vuiltje aan de lucht. De broeder kwam ons op een gegeven moment halen omdat we naar een klein kamertje gingen waar het gesprek zou plaatsvinden. Toen had er bij mij een belletje moeten gaan rinkelen. Roy zei nog dat een bakje koffie wel lekker zou zijn en die kregen we dus. Ondertussen waren we naar buiten aan het kijken en plannen aan het maken.
Toen de arts binnenkwam vroeg ze aan ons wat we al aan uitslagen hadden gekregen en daar moesten we ontkennend op reageren. Toen zei ze dus dat ze een koude douche voor ons had en dat ze het toch moest vertellen. En ik kan je melden het was een hele koude douche. De echo van de lever van vorige week en het bloed lieten al een flinke afwijking zien en dat wisten we, maar van de ct van gisteren wisten we niks.
Die ct liet zien dat de afwijkingen in de lever met de grootste waarschijnlijkheid uitzaaiingen van kanker zijn. Ook liet de ct zien dat het gebied van de galblaas en de alvleesklier ook afwijkingen vertoond. Nu denken ze dat daar de haard zit. Nu is er een hele afdeling op zijn kop gezet zodat pap volgende week donderdag een inwendige echo krijgt en dan willen ze ook gelijk de bioptie doen. Dit omdat hij dan toch al daar is en dan ook de periode voldoende is dat pap gestopt is met ascal en dan kunnen ze dat doen. Dan krijgen we die maandag of dinsdag daarop de definitieve uitslag.
Ik ben van de rest flink van slag en dat zet ik hier ook nog niet neer. Ik wil me nog even vasthouden aan het kleine beetje hoop en ook weten we nog niks zeker.
Pap is nu wel thuis, maar heeft nu trombose spuiten om de kans te verkleinen dat hij weer een bloedprop krijgt en dat dan in plaats van de ascal en persutin. Verder krijgt hij de gewone medicijnen.
Natuurlijk ook de hele bel ronde gedaan. Mams vriendin gebeld, mijn jongste oom gebeld en Roy paps collega gebeld. De friettent was ook geduldig en de taxi was vandaag onze grootste vriend.
Thuis gekomen ben ik eerst naar onze buurtjes en beste vrienden gelopen. Ik had ze al twee keer gebeld en nog wilde ze het verhaal nog een keertje horen. Ook mijn beste vriendin gebeld en die kwam ook gelijk. Zat wel bij de EHBO cursus maar stond 5 min later voor mijn neus.
Nu ik dit getypt heb blijft het ergens hangen. Ik zie de ernst wel in maar ik vind het zo onwerkelijk. Ik weet ook even niet wat ik er verder mee moet en ik kan ook verder niks dan afwachten, maar dat afwachten wordt moeilijk.
PS bij mijn schoonmoeder zijn 4 flessen vocht uit haar buik gehaald en dat wordt nu onderzocht. Dus daar wordt het ook afwachten.
Toen we pap op gingen halen was pap al klaar en die was ons zoeken en dus liepen we ons mis, maar ik had wel een bekende van ons gevonden en die was mee gegaan naar de kamer waar pap lag. Daar nog even wat gekletst en ook nog een beetje lol gemaakt. Ook hebben we de tas ingepakt nadat de arts het oke had gegeven en nog was er geen vuiltje aan de lucht. De broeder kwam ons op een gegeven moment halen omdat we naar een klein kamertje gingen waar het gesprek zou plaatsvinden. Toen had er bij mij een belletje moeten gaan rinkelen. Roy zei nog dat een bakje koffie wel lekker zou zijn en die kregen we dus. Ondertussen waren we naar buiten aan het kijken en plannen aan het maken.
Toen de arts binnenkwam vroeg ze aan ons wat we al aan uitslagen hadden gekregen en daar moesten we ontkennend op reageren. Toen zei ze dus dat ze een koude douche voor ons had en dat ze het toch moest vertellen. En ik kan je melden het was een hele koude douche. De echo van de lever van vorige week en het bloed lieten al een flinke afwijking zien en dat wisten we, maar van de ct van gisteren wisten we niks.
Die ct liet zien dat de afwijkingen in de lever met de grootste waarschijnlijkheid uitzaaiingen van kanker zijn. Ook liet de ct zien dat het gebied van de galblaas en de alvleesklier ook afwijkingen vertoond. Nu denken ze dat daar de haard zit. Nu is er een hele afdeling op zijn kop gezet zodat pap volgende week donderdag een inwendige echo krijgt en dan willen ze ook gelijk de bioptie doen. Dit omdat hij dan toch al daar is en dan ook de periode voldoende is dat pap gestopt is met ascal en dan kunnen ze dat doen. Dan krijgen we die maandag of dinsdag daarop de definitieve uitslag.
Ik ben van de rest flink van slag en dat zet ik hier ook nog niet neer. Ik wil me nog even vasthouden aan het kleine beetje hoop en ook weten we nog niks zeker.
Pap is nu wel thuis, maar heeft nu trombose spuiten om de kans te verkleinen dat hij weer een bloedprop krijgt en dat dan in plaats van de ascal en persutin. Verder krijgt hij de gewone medicijnen.
Natuurlijk ook de hele bel ronde gedaan. Mams vriendin gebeld, mijn jongste oom gebeld en Roy paps collega gebeld. De friettent was ook geduldig en de taxi was vandaag onze grootste vriend.
Thuis gekomen ben ik eerst naar onze buurtjes en beste vrienden gelopen. Ik had ze al twee keer gebeld en nog wilde ze het verhaal nog een keertje horen. Ook mijn beste vriendin gebeld en die kwam ook gelijk. Zat wel bij de EHBO cursus maar stond 5 min later voor mijn neus.
Nu ik dit getypt heb blijft het ergens hangen. Ik zie de ernst wel in maar ik vind het zo onwerkelijk. Ik weet ook even niet wat ik er verder mee moet en ik kan ook verder niks dan afwachten, maar dat afwachten wordt moeilijk.
PS bij mijn schoonmoeder zijn 4 flessen vocht uit haar buik gehaald en dat wordt nu onderzocht. Dus daar wordt het ook afwachten.
Donderdag 26 maart: naar huis.
Ja jullie lezen het goed. Hij mag vanmiddag naar huis.
Gisteren had hij de ct scan en daar hebben we nog niks van gehoord. De therapie was was in het ziekenhuis opgepikt en ook met de ascal was al gestop voor een biopsie. En nu werd mam vanmorgen gebeld dat pap vanmiddag naar huis mag. Zonder verdere uitleg, zonder gesprek met de arts en met het kastje voor het 24 uurs hartonderzoek. Dus hij moet sowieso morgen weer naar het ziekenhuis om het kastje terug te brengen.
Ik heb Roy maar gelijk gebeld die wilde bij de gesprekken zijn en we willen vanmiddag wel wat antwoorden want dit gaat niet goed. En Roy heeft gisteren al mot gehad met een verpleegster dus dat wordt lachen als een boer met kiespijn. Ook de hele gang van zaken op de afdeling vinden we raar gaan. Een herseninfarct is niet niks en daar lopen ze allemaal maar zo aan voorbij.
Vanmiddag moeten we dus om kwart voor drie in het ziekenhuis zijn om hem naar de onderzoeken te begeleiden voor de cardioloog en dan kon hij mee naar huis. Zien jullie de vraagtekens op onze voorhoofden??????
Gisteren had hij de ct scan en daar hebben we nog niks van gehoord. De therapie was was in het ziekenhuis opgepikt en ook met de ascal was al gestop voor een biopsie. En nu werd mam vanmorgen gebeld dat pap vanmiddag naar huis mag. Zonder verdere uitleg, zonder gesprek met de arts en met het kastje voor het 24 uurs hartonderzoek. Dus hij moet sowieso morgen weer naar het ziekenhuis om het kastje terug te brengen.
Ik heb Roy maar gelijk gebeld die wilde bij de gesprekken zijn en we willen vanmiddag wel wat antwoorden want dit gaat niet goed. En Roy heeft gisteren al mot gehad met een verpleegster dus dat wordt lachen als een boer met kiespijn. Ook de hele gang van zaken op de afdeling vinden we raar gaan. Een herseninfarct is niet niks en daar lopen ze allemaal maar zo aan voorbij.
Vanmiddag moeten we dus om kwart voor drie in het ziekenhuis zijn om hem naar de onderzoeken te begeleiden voor de cardioloog en dan kon hij mee naar huis. Zien jullie de vraagtekens op onze voorhoofden??????
woensdag 25 maart 2009
Dinsdag 24 maart: pap opgenomen voor onderzoeken
Nou paps ligt weer veilig in het ziekenhuis en baalt nu al. De opname was natuurlijk heel anders als de vorige keer en hij moest nu het formulier invullen en hij stond toch wel maf te kijken van de vragen die ze dan stellen. Aan ons geloof doen we al jaren niks meer en een wilsbeschikking hebben ze niet en dus stonden ze raar te kijken.
Eenmaal op zaal moest natuurlijk de tv weer aangesloten worden en het liefst zo snel mogelijk. Dus toen dat niet snel genoeg ging ben ik maar op zoek gegaan naar iemand. Die heeft uiteindelijk voor mij iemand te pakken gekregen en toen was het zo gebeurt. Het tv boekje had die al. Toen we wat dronken voor we naar boven gingen het hij hem al aan mij gevraagd en was ik gelukkig nog net op tijd. De boekjes waren al vervangen voor die van volgende week.
Eenmaal geïnstalleerd kwamen ze ook nog even zijn bloeddruk op meten en hem wegen. Nou zijn bloeddruk was 116 om 80 en zijn gewicht was iets over de 70 kilo. Dus dat gaat wel de goede kant op gelukkig.
Wij konden hem toen met een gerust hart achterlaten. De tv was aangesloten. Hij had de mp3 weer naast hem liggen en ik had hem het boekje van Mart Smeets, Sportzomer dagboek achtergelaten.
's Middags ging mam en daarna kwamen ze bij ons eten want 's avonds kwam de kapster. Het eten was even snel tussendoor en toen was het voor ons alweer tijd om te gaan. We hadden al gehoord van mam dat hij zich stierlijk lag te vervelen en dat hij naar het bezoek uitkeek.
Met ons is hij ook nog even mee naar beneden geweest en hebben we even wat gedronken. Daarna even buiten wat gerookt en toen we terug kwamen op zaal kwam de dokter nog even langs. Weer het hele verhaal verteld en toen lieten ze ons achter met vraagtekens. Zijn lever is vorig jaar juni voor het laatst getest zei die arts en toen weer toen die avond op de spoed toen die moest voor zijn maag. Alleen dat klopt niet want hij heeft tussendoor ook nog een keer bloedgeprikt toen hij was opgenomen voor de beroerte. Want die assistente wist ons te vertellen dat de leverenzijmen verhoogd waren. Dus daar klopte iets niet.
Ook had hij zijn maagbeschermers niet gekregen voor het eten met het gevolg dat hij maar weinig had gegeten. Lekker slim zeker omdat het het belangrijkste is op dit moment. Pas toen we het ook nog eens tegen de dokter hadden gezegd kwamen ze met het medicijn. Een beetje laat he! Ook daar kwam weer een lul verhaal bij om de hoek kijken. Dat wordt nog lachen.
Toen we thuis waren lieten ma en Roy het verhaal met het bloed hun toch niet los. Dat verhaal gaat nu nog een staartje krijgen. Voorlopig krijgt pap morgen de uitgbreidde ct scan en daar moest hij dus al het drankje voor drinken. Hij vond het erg lekker. NOT.
Eenmaal op zaal moest natuurlijk de tv weer aangesloten worden en het liefst zo snel mogelijk. Dus toen dat niet snel genoeg ging ben ik maar op zoek gegaan naar iemand. Die heeft uiteindelijk voor mij iemand te pakken gekregen en toen was het zo gebeurt. Het tv boekje had die al. Toen we wat dronken voor we naar boven gingen het hij hem al aan mij gevraagd en was ik gelukkig nog net op tijd. De boekjes waren al vervangen voor die van volgende week.
Eenmaal geïnstalleerd kwamen ze ook nog even zijn bloeddruk op meten en hem wegen. Nou zijn bloeddruk was 116 om 80 en zijn gewicht was iets over de 70 kilo. Dus dat gaat wel de goede kant op gelukkig.
Wij konden hem toen met een gerust hart achterlaten. De tv was aangesloten. Hij had de mp3 weer naast hem liggen en ik had hem het boekje van Mart Smeets, Sportzomer dagboek achtergelaten.
's Middags ging mam en daarna kwamen ze bij ons eten want 's avonds kwam de kapster. Het eten was even snel tussendoor en toen was het voor ons alweer tijd om te gaan. We hadden al gehoord van mam dat hij zich stierlijk lag te vervelen en dat hij naar het bezoek uitkeek.
Met ons is hij ook nog even mee naar beneden geweest en hebben we even wat gedronken. Daarna even buiten wat gerookt en toen we terug kwamen op zaal kwam de dokter nog even langs. Weer het hele verhaal verteld en toen lieten ze ons achter met vraagtekens. Zijn lever is vorig jaar juni voor het laatst getest zei die arts en toen weer toen die avond op de spoed toen die moest voor zijn maag. Alleen dat klopt niet want hij heeft tussendoor ook nog een keer bloedgeprikt toen hij was opgenomen voor de beroerte. Want die assistente wist ons te vertellen dat de leverenzijmen verhoogd waren. Dus daar klopte iets niet.
Ook had hij zijn maagbeschermers niet gekregen voor het eten met het gevolg dat hij maar weinig had gegeten. Lekker slim zeker omdat het het belangrijkste is op dit moment. Pas toen we het ook nog eens tegen de dokter hadden gezegd kwamen ze met het medicijn. Een beetje laat he! Ook daar kwam weer een lul verhaal bij om de hoek kijken. Dat wordt nog lachen.
Toen we thuis waren lieten ma en Roy het verhaal met het bloed hun toch niet los. Dat verhaal gaat nu nog een staartje krijgen. Voorlopig krijgt pap morgen de uitgbreidde ct scan en daar moest hij dus al het drankje voor drinken. Hij vond het erg lekker. NOT.
zaterdag 21 maart 2009
Donderdag 19 maart: internist
Vandaag moesten we bij de internist zijn. Ik had om half 4 afgesproken bij de ingang van het ziekenhuis met pap en mam. Toen ik daar aankwam waren ze er al. Ze zaten even "lekker" buiten. Alleen zo lekker was het daar niet. Er staat alleen maar schaduw en er staat een stevig windje langs het ziekenhuis. Maar we hebben even lekker staan praten en pap vertelde dat hij zich wat beter ging voelen. Hij had voor het eerst sinds maanden geen stevige buikpijn meer en zijn eetlust kwam een beetje terug. We hebben totzelfs een paar grappen gemaakt.
We werden naar de eerste verdieping gestuurd door de infobalie. Alleen moesten we gewoon op de begane grond zijn voor de internist. Dus hup terug en door de doolhof van gangen knorren om daar te komen. We kwamen totzelfs langs de personeelskantine. Daar aangekomen zat de wachtkamer helemaal vol. Gelukkig kwamen we er al snel achter dat het voor meerdere dokters was en we waren vrij snel aan de beurt.
Eerst kwamen de gebruikelijke vragen en moesten we ons inhouden om niet voor hem te antwoorden. Maar dat was voor mij op een gegeven moment niet zo heel moeilijk meer. Hij kwam aardig uit zijn woorden en kon ik aan zijn ogen zijn wanneer die er echt niet op kwam. Ook hadden we het nog even over de medicijnen. Daar was wat onduidelijkheid over maar daar zouden we het later nog over hebben zei ze.
Toen was het tijd voor de onderzoeken en die vonden achter gesloten deuren plaats. Ondertussen heb ik met mam zitten kletsen en wat dingen besproken, want we zouden over 2 weken een weekend weg gaan. Ondertussen hoorde wat er besproken werd in het kamertje. Hij werd weer even op de weegschaal gezet om te kijken of die aankwam en dat komt die gelukkig. Het gaat niet hard, maar wel met anderhalf kilo per keer. Hij woog nu 70 kilo op een lengte van 1,96 meter.
Toen ze terug kwamen, kwam het verpletterende nieuws. Uit de echo van dinsdag en de bloeduitslagen van de afgelopen keer was te zien dat de lever de oorzaak was. Alleen werd niet duidelijk wat er precies mee was, het kon dus kanker zijn, zijn lever kon falen en er kon ook nog een infectie zitten. Volgens haar kon het alle kanten op gaan en wilde ze hem op gaan nemen. Dan konden ze de onderzoeken sneller laten plaats vinden en ze ging overleggen met alle artsen van pap. Ze wilde het liefst een biopt nemen van de lever, maar omdat pap nog maar 2 weken aan de bloedverdunners zit gaf dat een probleem. Ze kon er nu nog niet mee laten stoppen, maar dus ook geen kijkoperatie uit laten voeren. Kortom ze kon niet anders dan met iedereen overleggen en pap op laten nemen.
Onderweg naar de balie vroeg ik nog of we nog contact op moest nemen met de neuroloog over de Ascal. Nee dat deed zij wel met de opname. Ze moest toch overleggen over hoe of wat. Wij werden gelijk lijkbleek en we waren helemaal van de kaart af. We moesten nog gelijk bloed gaan laten prikken en daar waren we nog net op tijd. Zolang waren we binnen geweest.
Roy stond ons buiten op te wachten met de honden en die schrok natuurlijk ook een beetje. We hebben nog even staan praten en daarna zijn we naar huis gelopen. Nadat we ma tot rust hadden gemaand, kwam het erbij mij uit. Ik ben dus ook gelijk naar mijn vriendin gelopen en heb daar mijn verhaal kunnen doen.
Toen ik terug wilde naar huis kwam Roy. Zijn moeder moest ook naar de internist omdat ze te veel vocht vasthoud was de reden. Maar daar speelt ook meer. Toen die dat zei ben ik even ingestort. Ik heb gewoon op straat staan brullen, ik zag het echt even niet meer zitten.
Eten was daarna makkelijk. De Chinees op de hoek is dan een uitkomst en verder hebben we het maar lekker relaxt gedaan en vroeg naar bed gegaan. Alleen van slapen kwam natuurlijk weinig.
Vrijdag kreeg ik te horen dat pap zich dinsdag 24 maart om 10.00 uur zich moet melden in het ziekenhuis.
We werden naar de eerste verdieping gestuurd door de infobalie. Alleen moesten we gewoon op de begane grond zijn voor de internist. Dus hup terug en door de doolhof van gangen knorren om daar te komen. We kwamen totzelfs langs de personeelskantine. Daar aangekomen zat de wachtkamer helemaal vol. Gelukkig kwamen we er al snel achter dat het voor meerdere dokters was en we waren vrij snel aan de beurt.
Eerst kwamen de gebruikelijke vragen en moesten we ons inhouden om niet voor hem te antwoorden. Maar dat was voor mij op een gegeven moment niet zo heel moeilijk meer. Hij kwam aardig uit zijn woorden en kon ik aan zijn ogen zijn wanneer die er echt niet op kwam. Ook hadden we het nog even over de medicijnen. Daar was wat onduidelijkheid over maar daar zouden we het later nog over hebben zei ze.
Toen was het tijd voor de onderzoeken en die vonden achter gesloten deuren plaats. Ondertussen heb ik met mam zitten kletsen en wat dingen besproken, want we zouden over 2 weken een weekend weg gaan. Ondertussen hoorde wat er besproken werd in het kamertje. Hij werd weer even op de weegschaal gezet om te kijken of die aankwam en dat komt die gelukkig. Het gaat niet hard, maar wel met anderhalf kilo per keer. Hij woog nu 70 kilo op een lengte van 1,96 meter.
Toen ze terug kwamen, kwam het verpletterende nieuws. Uit de echo van dinsdag en de bloeduitslagen van de afgelopen keer was te zien dat de lever de oorzaak was. Alleen werd niet duidelijk wat er precies mee was, het kon dus kanker zijn, zijn lever kon falen en er kon ook nog een infectie zitten. Volgens haar kon het alle kanten op gaan en wilde ze hem op gaan nemen. Dan konden ze de onderzoeken sneller laten plaats vinden en ze ging overleggen met alle artsen van pap. Ze wilde het liefst een biopt nemen van de lever, maar omdat pap nog maar 2 weken aan de bloedverdunners zit gaf dat een probleem. Ze kon er nu nog niet mee laten stoppen, maar dus ook geen kijkoperatie uit laten voeren. Kortom ze kon niet anders dan met iedereen overleggen en pap op laten nemen.
Onderweg naar de balie vroeg ik nog of we nog contact op moest nemen met de neuroloog over de Ascal. Nee dat deed zij wel met de opname. Ze moest toch overleggen over hoe of wat. Wij werden gelijk lijkbleek en we waren helemaal van de kaart af. We moesten nog gelijk bloed gaan laten prikken en daar waren we nog net op tijd. Zolang waren we binnen geweest.
Roy stond ons buiten op te wachten met de honden en die schrok natuurlijk ook een beetje. We hebben nog even staan praten en daarna zijn we naar huis gelopen. Nadat we ma tot rust hadden gemaand, kwam het erbij mij uit. Ik ben dus ook gelijk naar mijn vriendin gelopen en heb daar mijn verhaal kunnen doen.
Toen ik terug wilde naar huis kwam Roy. Zijn moeder moest ook naar de internist omdat ze te veel vocht vasthoud was de reden. Maar daar speelt ook meer. Toen die dat zei ben ik even ingestort. Ik heb gewoon op straat staan brullen, ik zag het echt even niet meer zitten.
Eten was daarna makkelijk. De Chinees op de hoek is dan een uitkomst en verder hebben we het maar lekker relaxt gedaan en vroeg naar bed gegaan. Alleen van slapen kwam natuurlijk weinig.
Vrijdag kreeg ik te horen dat pap zich dinsdag 24 maart om 10.00 uur zich moet melden in het ziekenhuis.
Abonneren op:
Posts (Atom)
