Vrijdag 20 november: Gedicht.

Al een tijd geleden geschreven maar door dat alles een beetje achter liep vergat ik hem steeds te plaatsen.

Ja pap, je hebt gedanst.

Ja pap, je hebt gelachen.
Ja pap, je was aanwezig.
Ja pap, je hebt geleefd.

Daarom is de stilte nu zo oorverdovend.
Daarom is de leegte nu zo overweldigd.


Nee pap, het gemis wordt nog niet minder.
Nee pap, ik vind het nog steeds oneerlijk.


Ja pap, was je nog maar hier.

Naar aanleiding van een tekst van Youp van ’t Hek
27 oktober 2009.

Zondag 19 juli: van alles wat

Tja ik ben bezig om eindelijk echt mijn scrapzooi te ordenen en dat valt nog niet mee kan ik je verzekeren. Het is zo dat scrappers verzamelaars zijn, alleen de meeste ruimen het gelijk op. Ik dus niet en dat werkt nu even tegen me. Maar ik krijg het vooral elkaar.

Verder heb ik ook weer mijn eerste scrapwerkje gemaakt en je moet alleen niet vragen hoe. Ik kreeg me foto's niet in kleur uitgeprint (had de kleurwaarde op grijs staan) Ik was niet tevreden met het scrijven (hup foto van de lay out en opnieuw en nog gaat het bijna fout) Ik kon de hotfix niet aan doen (vind je het gek hier, drie stekkerdozen en alles tot de nek toe val) Ik heb ze afgekregen maar wel met flinke omwegen en een beetje hulp van Roy. Alleen had hij er toen alweer spijt van dat hij had gezegd dat hij het leuk zou vinden dat ik weer eens ging scrappen.

Als ik er aan toe kom vandaag om ze goed op de foto te zetten zal ik ze vandaag nog plaatsen en anders komen ze van de week. Eerst maar eens zorgen dat het hier weer netjes is. En dat wordt nog een flinke klus. En nu baal ik want er staat weer een leuke sketch op het SA forum.

Ook ben ik gisterenavond begonnen om alle zelf geschreven gedichten eindelijk op volgorde eens in een boekje te schrijven. Gisteren heb ik 2002 gedaan. Het jaar van de Hodgkin, over emoties gesproken. Je zag het echt op en neer gaan. En dan moet ik die van pap nog doen.

Pap, kun je ?????

Pap, kun je me horen?

Ik heb je nog zoveel te vertellen.
Ik heb je nog zoveel te vragen.
Maar ik krijg geen antwoord meer.

Pap, kun je me zien?

Ik zie duizenden ogen die me aanstaren.
Ik zie in die ogen mijn eigen gevoelens weerspiegeld.
Maar de ogen die ik nu zo nodig heb, zie ik niet.

Pap, kun je me voelen?

Ik voel jou niet meer om me heen.
Laat je merken als je er weer bent?
Ik voel me nu zo verloren.

Pap, kun je me leiden?

De weg die ik nu ga is te lang en te hobbelig om het alleen te moeten doen.
Ik mis de vleugels die me de goede en kortste weg wijzen.

Pap, kun je me vergeven?

Voor alles wat er gebeurt is.


Gebaseerd op het nummer Daddy can you hear me uit Yentle.
Vrijdag 10 juli 2009

Stukje uitvaart: Dag vriend

Pap jij was onze schaduw. Jij de rots in onze vaak onrustige branding. Jij kwam, zag en overwon en deed wat je nodig vond. Je zei niet veel, maar pakte ons bij de hand en was er gewoon.

Pap nu waren we er voor jou en namen je onder onze hoede. We werden jou schaduw en deden wat we konden en stonden jou bij.

En nu, nu moeten we het uit handen geven. Maar wel in de wetenschap dat andere de vleugels om je heen slaan en je begeleiden bij je laatste reis.

Wacht je op ons om de cirkel weer rond te maken? En kaart ze ondertussen met je sigaartje en je biertje binnen handbereik.

Rust zacht papa,

Maar bovenal dag vriend.

De wijzers

De wijzers van de klok geven doorgaans aan dat we nog tijd genoeg hebben.
Alleen jouw wijzers hielden zich niet aan de tijd.

De tijd van genieten.
De tijd van ondernemen.
De tijd van bij elkaar zijn.

Vanaf nu lopen onze wijzers niet meer gelijk
Maar afscheid nemen doen we niet.
Jij begint aan de reis die wij ooit ook maken.
En dan zullen de wijzers weer gelijk lopen
Tot die tijd zullen we er hier het beste van maken.

We houden van je.

Time turn over

Time turn over.
We weten niet meer hoeveel tijd we nog samen hebben,
maar dat de tijd weg vloeit hoeft niemand ons te zeggen.

Time turn over.
We zijn verdwaald in het donker
we weten alleen dat de wegen ons van elkaar af leid.
Jij naar het licht en wij naar de leegte.

Time turn over
Woorden blijven hangen in de ruimte.
We weten niks meer te zeggen.
We missen je nu al teveel

Time turn over.
We vragen niet veel,
alleen een paar minuutjes gestolen tijd.

Time turn over.
Goeie reis papa, hou van jou.

Gebaseerd op het nummer Time turn over – Rebecca Lavelle.
2 juni 2009

Dwalen

Dwalen

Door één woord, één stom woordje
midden in een duister doolhof gezet,
verslingerd door emoties en gedachten dwalen we.

Dwalen in de duisternis
wetend het is ernstig,
dwalen in de duisternis
hopend op een wonder.

Dwalen in de duisternis,
zoekend naar antwoorden,
wachtend op een teken.

Dwalen in de duisternis,
zo vol plannen,
zoekend naar de uitgang,
maar die uitgang die is er niet.

Samen komen we er wel.
Ik hou van jou pap

6 april 2009

Voor wie hem al gelezen hadden sorry, maar ik was er niet tevreden over. Nu wel!!!

De wolken

Stil liggend in het gras,

Starend naar de wolken

die voorbijrazen door de wind,

Dezelfde wind die alle gedachte

van mij wegblaast,

Verdwalend in het niets van het alles.

Genietend van de rust van de leegte

Wetend dat jij mij weer vind als je

vind dat het genoeg is.