Zaterdag 17 oktober: Meet Viper.

Komen we thuis na een treinreis van 2 uur. Begroet door de honden. De post doorgenomen. De reclame ertussenuit gehaald. En de koffers naar boven gebracht en dan ga je aan de overkant even gedag zeggen. Dat doen we altijd als we een paar dagen weg zijn geweest en dus nu ook. Komen we binnen en niks in de gaten hebbend, beantwoorden we wat vragen. En dan wordt ik bij de arm gepakt door Jack en naar de konijnenkooi gelijd. En wat zat daarin????? Dit kleine monstertje met de naam Viper. Oftewel ik heb er een oppaskat bij. Een lekkere levendige dame die Ben de afgelopen dagen achterna is gegaan. Alleen Ben en nieuwe beesten is niet veel en die maakte zich dan uit de voeten. 

Maar ik wist dat Jack en Danique ermee bezig waren voor Isa haar verjaardag volgende maand. Alleen dat het zo snel zou gaan dat hadden we niet verwacht. Maar ze wilde niet wachten, op dit katje was Isa verliefd geworden en ze wilde niet het risico lopen dat die dadelijk weg was en dus kwam Viper vroeger dan verwacht in huize Kraayenbosch.

Zaterdag 17 oktober: Nog even de stad in.

Oke voordat we weer de trein instapte opweg naar huis wilde de dames nog even de stad in. Het vaste ritueel op zaterdag. En daar zeiden wij geen nee tegen. Ondertussen hadden we van Jack al gehoord dat Mulan Ben niet meer accepteerde en meer boven zat als wat anders en dus hadden we gezegd dat ze hem dan maar thuis moest zetten want wij zouden toch uiterlijk om 19 uur thuis zijn. Alleen dat vond ze dus weer zielig voor Ben want dan was die alleen.

Niet lang daarna kon ik bellen dat Tibor ook in aantocht was en dat Ben niet lang alleen hoefde te zitten. Uiteindelijk zijn alletwee de honden nog even bij haar gebleven en toen heeft ze ze toch thuis gezet en dat had ze netjes gemeld.

Esther wilde toch wel graag een keer ervaren wat het was om in die rolstoel te zitten. Zeker omdat de nieuwe eraan komt en mamske toch wel even zei dat deze rolstoel wat bewegingen doorliet en de rug niet helemaal ondersteunde. Dus zei Roy ga maar zitten en ik kan je zeggen dat dat niet zo zachtjes eraan toe ging.

Even bij de Kroon op het terras gaan zitten en even wat gedronken en nog een lekker stukje taart en vlaai gegeten. Ja ja bovenstaande is de beroemde Christoffeltaartje. En ik kan je zeggen dat we nog even gesmuld hebben.

Daarna rond 16:30 uur de trein gepakt en na een paar heerlijke dagen Roermond weer terug naar huis gegaan. We wisten dus al dat we alle beestjes thuis hadden en dat was toch wel zo heerlijk. We werden dan ook geweldig begroet door de bende viervoeters.

Donderdag 15 oktober: Dagje shoppen.

Vandaag ben ik heerlijk met schone zusje naar Venlo geweest. Lekker een dag shoppen en beppen en ik kan je zeggen dat we dat in overvloed hebben gedaan.

Eerst zijn we naar Special Memories geweest en hebben we daar goed ingeslagen voor de kerstkaarten.

Daarna zijn we nog even naar Pipoos geweest. Alleen de prijzen van Special Memories was Pipoos helemaal duur.

Daarna even een terrasje opgezocht voor de versnapering. En dat was een lekkere warme chocomelk.

Daarna nog even naar Xenos geweest. Nog wat spullen voor de kerstkaarten.

En wat spullen voor een herfstschaal (alleen dat was van korte duur.)

En daarna even naar Intratuin geweest. Als twee kleine kinderen erdoor heen gaan en foto's maken. Terwijl dat eigenlijk bij de meeste niet mag. Maar de kerstshow was er al en ik wilde een leuke nieuwe avator.

Daarna nog even naar Dinner inn geweest en mam en Roy geprobeerd te bellen. Die waren alleen nog niet te bereiken. Die zijn die middag naar een tante van Roy geweest in het centrum van Weert. Daar hadden Esther en ik weinig zin in *schaam*

Zaterdag 10 oktober: Tomatensoep etende kat

Oke wij hebben maffe dieren dat weten we maar dat we een nog maffere kat hadden dat hadden we niet verwacht. Thomas loopt regelmatig bij Bennies bak te schooieren want ja voor het zelfde geld heeft hij hem weer niet leeg. En dat gebeurt nog weleens. Maar dat hij ook zou pikken als er tomatensoep over de brokken heen zat, hadden we niet verwacht.

Maar bovenstaande foto bewijst het. Meneer zit heerlijk de tomatensoep eraf te likken alsof er niks aan de hand is.

(Een paar weken later deed meneer hetzelfde bij de brokken met erwtensoep. Daar heb ik nog geen foto van, maar die komt wel want wie gelooft me nu nog.)

Ja ja.

Hij doet het weer. Mijn compie is weer in bedrijf. Nu alleen nog even zorgen dat ook de laatste dingen het weer doen en dan kan ik weer verder waar ik gebleven was. Dus nog even geduld ik ben er mee bezig. Ondertussen ben ik mijn blog (dus niet de hyves) aan het veranderen. Morgen weer even spelen met PSP. Ik wil ook een nieuwe banner gaan maken. Die ik nu heb valt uit de toon. De kleur is niet goed meer en hij is te klein. Maar dan moet ik eerst even de foto´s terug halen van Roy´s pc. Die heeft even de foto´s gered die nog op de harde schijf stonden. Dat was van iets meer als een maand. Zover loop ik achter met de blog. En zodra die is bijgewerkt gaan ze naar de externe schijf.
Maar eind goed al goed. Morgen weer verder knutselen met de blog.

Het zal toch niet

Komen we gisteren thuis vanuit Vught na een voor ons toch wel heftige begrafenis (daarover later meer) en ik denk ik ga even lekker me afreageren en even bij lezen en dan blijkt mijn pc het niet meer te doen. Waarschijnlijk moederbord kapot. Ik baal flink en mijn persoonlijke helpdesk nam zijn phone weer eens niet op. Ik hoop het in het weekend opgelost te hebben, maar ik ben er bang voor. Dus voorlopig moet ik samen doen met Roy en zijn pc en ik kan je alvast melden dat ik er alleen op kan als hij er niet is en met de top2000 voor de deur zal dat heel zeldzaam zijn. Ja ik baal dus echt flink. Ook al omdat ik nog een hoop leuke foto's had wachten voor hier. Maar goed er wordt aan gewerkt (ALS IK REMY TE PAKKEN KRIJG!!!!!!!!!!!!)

Donderdag 8 oktober: Verjaardag mam

De eerste in de reeks verjaardagen is voor mam. En dat was geen gemakkelijke voor ons allemaal. Ik heb de hele dag een rotgevoel gehad en toen ik 's middags dan ook de videoclip tegen kwam van Ilse deLange - I still cry was het hek van de dam. Ik ben begonnen met huilen en hield niet meer op. Toen ik ook nog de aflevering keek van Mcloeds Daughters waarin Claire verongelukte en begraven werd was het helemaal verschrikkelijk. Maar ja we zouden uit eten gaan. Ik heb Roy maar een smsje gestuurd en die was vijf minuten later thuis. Toen kwam ik eindelijk weer een beetje tot mezelf. Alleen had drie uur brullen wel zijn sporen achter gelaten.

Maar goed om vijf uur kwamen mam en Remy. En Remy had de nieuwe bruikleen pc voor mij bij zich. Dat was zo fijn om te weten dat ik morgen die oude bak kwijt ben.

Om zeven uur zijn we naar het nieuwe wok restaurant gegaan, alleen zat die al helemaal vol. Dus optie twee dan maar en daar hadden we nog wel een plekje en bij Royal Palace in Delft hebben we ons echt niet verveeld.

Mam en lopen is nog steeds als vloeken en dus scheurde ze langs op haar brommer.

Sander was daar met zijn collega's en die heb ik maar gelijk even de camera gegeven. Ik moest en zou weer een foto hebben van ons vieren.

Roy was alleen minder blij met de camera bij het voorgerecht en dat was pech voor hem. Ik vond het wel een goed idee.

Mam en Remy in een melige bui.

Remy lachen! Huh wat moet jij nou weer?

Mam en Roy bij de wokken en grilplaat.

Remy's eerste getapte biertje. Het ging geeneens zo slecht.

Weer eens een leuke foto van ons samen.

AAAAAAHHHHHHHHHHH

En wij maar serieus kijken wat we wilden nemen.

Na dat we klaar waren hebben we nog een tijdje buiten staan praten. Dat werd weer eens een heftig gesprek. Maar het was wel goed voor alle party'en om de neuzen weer dezelfde kant op te krijgen.