vrijdag 29 oktober 2010

Vrijdag 29 oktober: even spuien deel 2

De dokter heeft net gebeld en vind me maar een vreemd geval. Aan de telefoon kwamen we er niet uit en mijn klachten zijn te complex. Kortom ik moet dinsdag dus om drie uur weer bij de huisarts zelf zijn. Wat er uit gaat komen is de vraag. Waarschijnlijk zal het wel een doorverwijzing worden. Dus voorlopig zijn we nog niet klaar.

Ook wilde de arts mijn oren nog een keertje controleren. Gewoon voor de zekerheid dat het de goede kant op blijft gaan.

Vrijdag 29 oktober: even spuien.

Even laten weten hoe het hier gaat en dat gaat niet goed. Ik heb via facebook de mensen een beetje op de hoogte gehouden, maar via de blog en hyves niet. Dus bij deze.

Ik heb al een tijdje klachten. Dat varieert van hoofdpijn tot heel veel last van mijn spieren en duizelig en misselijk. Maar vooral heel erg moe. Ik ben nog steeds aan het bijkomen van het weekend naar Limburg en dat terwijl we maandag terug zijn gekomen. Ik slaap heel veel en mijn hoofd hoeft maar een kussen te voelen en ik slaap.

Ik ben al bij de huisarts geweest en heb bloed laten prikken. Daar kwam uit dat mijn bezinksel te hoog was. Die moet ruim onder de 20 zitten en die was bij mij 38. Toen ik gisteren ging kijken naar wat voor klachten dat kon geven op internet, bleken mijn klachten naar voren te komen. Kortom ik ben hier voorlopig nog niet klaar mee. Ik wacht nu op een telefoontje van de huisarts om te kijken hoe we verder gaan.

Verder loop ik ook al 6 weken met een oorontsteking. Eerst alleen rechts daarna aan allebei de kanten. Uit een kweek is gebleken dat de bacterie resistent is geworden door de verschillende oordruppels en de antibiotica. Wat alleen nog helpt zijn druppels waar ik niet tegen kan en dan maar zonder. Nu doet het geen pijn meer en de pijn wil ik ook niet meer.

Verder gaat het niet goed met Remy. Bij hem komt alles van pap er nu uit en ook bij mij rommelt dat. Ik wordt net huilend wakker met het beeld voor ogen van ons vieren op bed terwijl we troost zoeken bij elkaar. En ik kan je melden, dat is helaas nooit gebeurt. Voordat ik wakker werd klonken de woorden dat we allemaal verder moesten. Pap probeert me gewoon iets duidelijk te maken maar ik kom er maar niet achter wat.

Zo weer genoeg geklaagd. Hopen dat de huisarts snel belt dan kunnen we verder........

maandag 30 augustus 2010

Levensteken

Ik heb even geen zin gehad om mijn blog bij te houden. We hebben het lekker druk gehad met van alles en nog wat en als je eenmaal achterloopt dan gaat het je tegen staan. Dat is hier dan ook weer gebeurt en als je dan ook geen reacties krijgt van mensen dan vraag je je helemaal af waarvoor je het doet. Toch mis ik het te erg en dus gaan we weer gewoon verder. Alleen zal ik in het kort uit leggen wat er de afgelopen tijd is gebeurt en gaan we daarna verder met waar de vakantie. Ja ja Roy heeft tweeënhalve week vakantie.

Remy heeft een week in het ziekenhuis gelegen met zijn tweede klaplong. Hij voelde het gelukkig gelijk en heeft gelijk gehandeld maar als je om half 2 's nachts een telefoontje krijgt dan gaan de ergste dingen door je hoofd. De spoed was bekend terrein en helaas hebben we er weer tot half 5 gezeten die nacht. Maar met een week was Remy weer thuis en konden we weer verder.

Esther en mamske zijn een weekend naar Scheveningen gekomen en dus hebben we heerlijk genoten aan het strand en van hun aanwezigheid.



Verder hebben we vooral genoten van dagjes weg met vrienden en van het kleine beetje zon wat we hebben gehad.



Ook hebben we een paar keer op verzorgbeestjes moeten passen en dat was geweldig. Vooral "kleine" Viper heeft ons vaak laten lachen. Die heb ik dan ook omgedoopt in Spook. Geloof me, dat is ze. Nu loopt ze vaak de laatste ronde met mij mee. Daar ga ik dan met 2 honden en 2 katten. En mensen maar raar kijken. Tja ik kan er niks aan doen dat mijn beestenbende steeds groter wordt en het zo goed kan vinden met de buurtkatten. Alleen tussen Thomas en Mulan en Toulouse zal het nooit gaan.



En nu! Nu zitten we in het zuiden en genieten we van lekker doen waar we zin in hebben. (zie boekentip)

Boekentip: Gefeliciteerd, het is een ...... Gehandicapt kind.

Het is geschreven door Stephanie Kaars en het gaat over het eerste jaar van haar en haar vriend met hun dochter Sterre. Ik kende de columns inmiddels uit het tijdschrift Vriendin en wilde meer weten.

Ik kan je melden dat ik het boek in twee dagen heb uitgelezen en als we niet aan het vakantie vieren waren bij mijn schoonfamilie had ik het in 1 dag uitgelezen. Het is een aangrijpend verhaal over een heel mooi en bijzonder meisje en een kijkje in de medische wereld en hoe je vaak moet vechten voor je gelijk en goede behandeling. En geloof me dat heb ik zelf 8 jaar geleden meegemaakt. Alleen helaas niet met mijn kind maar met mijn man die op het randje van de dood lag.